سخنی با تهدیدکنندگان

بسم الله الرحمن الرحیم

زمانی كه عده‌أی با شعارهای تند و غیر منطقی، و با اعمالی وقیح و وحشیانه؛ عالمانه یا جاهلانه، دین اسلام را در اذهان جهانی، دینی مبتنی بر منطق شمشیر و زور؛ كه برای حیات بشری ارزشی قایل نیست معرفی می‌كردند؛ اینجانب برای مقابله با این معضل، چاره‌ی كار را در انجام اقدامی نمادین دیدم؛ تا به جهان بشریت اثبات كنم كه اسلام و مسلمان نه‌تنها دشمن حیات بشری نیست، بلكه برای آن ارزش و احترام قایل است.

از این رو به خوشنویسی كردن كتاب مقدس تورات، كه در میان یهودیان و مسیحیان به عنوان كتاب مقدسی بنیادین مورد احترام و تكریم است اقدام نمودم، و از هنرمندی گرامی تقاضا كردم تا در تذهیب و طلاكاری آن به بنده كمك نماید.

پس از اتمام نگارش كتاب مقدس تورات كه مقارن با آغاز سال 2001 میلادی بود؛ در اطلاعیه‌أی آن كتاب را به عنوان نمادی از احترام به: انسان و انسانیت، افكار و عقاید مختلف و صلح و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز پیروان ادیان گوناگون به جامعه‌ی بشری عرضه داشتم.

این اقدام عكس‌العمل‌های متفاوتی را در پی داشت. بسیاری از شخصیتهای فرهنگی و سیاسی دنیا از این حركت نمادین استقبال كرده و با نامه‌های الكترونیكی خود، بنده را مورد لطف قرار دادند. در مقابل، عده‌أی در داخل ایران بدون توجه به مفهوم كار انجام شده، بنده را متهم به انواع اتهامات نموده، مبلغ كتب و ادیان ضاله خواندند!!. برخی مرا مزدبگیر صهیونیسم معرفی كردند!!! و آنانی كه كمترین درایتی داشتند به ظن خود آرام و آهسته از كنار آن گذشتند.

اتهامات و توهینها را شنیدم و بجای آن كه خود را مشغول پاسخ‌گویی به آن هزلیات كنم، با وجود محدودیتها و شرایط بد روحی و عصبی، به خوشنویسی كتاب مزامیر حضرت داوود(ص) به دو زبان فارسی و عبری اقدام كردم.

پس از اتمام نگارش كتاب مزامیر، همچون گذشته در اطلاعیه‌أی آن را به جامعه‌ی بشری عرضه داشتم. واین در حالی بود كه جامعه‌ی جهانی شاهد اقداماتی وحشیانه و به نمایش گذاشتن سربریدن‌های متعدد انسانهای بی‌گناه به دست عده‌أی مسلمان‌نما، در مقابل دوربین‌های فیلم‌برداری بود. تنها نتیجه‌أی كه این گونه اعمال در پی داشت بی‌آبرویی اسلام و مسلمانی در اذهان جهانی بود و هست. افسوس و صد افسوس از داعیه‌داران مسلمانی كه تا آن زمان صدایی قاطع در اعتراض بر علیه آن اعمال بر نخواسته بود، به ناگاه نوك پیكان تكفیر و تهام را باز به سوی بنده نشانه رفتند، چرا كه گفته بودم: أی انسان، با هر عقیده و دینی كه داری دوستت دارم و برای زندگیت ارزش قایلم. این كلام بر برخی چنان گران آمد كه مجبور به جبهه‌گیری بر علیه‌ام شدند!! و برخی هم بر علیه‌ام استفتاء مضحكانه صادر كردند.

در طول این سالها همه گونه اتهام و توهین را شنیدم و هیچ نگفتم. به آن امید كه روزی فرا رسد تا كوته‌اندیشان، این واقعیت را دریابند كه زندگی در دوران دهكده‌ی جهانی، روش و گفتمان خاص خود را می‌طلبد. .اما متاسفانه به ظاهر سكوت بنده، امر را بر برخی مشتبه نموده، پا را فراتر از حریم خود گذاشته‌اند و این بار به اتهام‌زنی و توهین بسنده نكرده و به تهدید روی آورده‌اند.

بنده به تهدید كنندگان و محركین و مشوقان آنان، كه از ابراز عقاید و نظراتم به دلیل مغایرت با اندیشه‌های بدوی خود برحذرم می‌دارند و خواستار امحاء كتب تحریر شده‌ی تورات و زبور و توقف نگارش كتاب مقدس انجیل كه هم‌اینك در دست نگارش دارم هستند؛ این بار صراحتا اخطار می‌كنم.

سكوت در بر زخم زبان تیره دلان

ز عجز نیست دلیل بزرگوتری ماست

سكوت بنده از روی عجز یا ترس از فرد یا گروه و سیستمی نبوده و جز از خداوند متعال از هیچ انسانی نمی‌هراسم. اما از این تاریخ در مقابل هر گونه سخن یا عمل غیر منطقی، شدیدا موضع‌گیری كرده، ملاحظه‌ی هیچ فردی را در هر مقام و منصبی كه باشد نخواهم كرد.

اینجانب به هیچ عنوان قصد تشنج‌زایی نداشته و ندارم و همیشه پیرو اندیشه‌ی مسالمت و صلح و دوستی بوده و هستم؛ واین مطلب را بارها كتبا و شفاها، به برخی از منتقدینم متذكر شده‌ام. وابسته به هیچ گروه یا دسته‌ی سیاسی نبوده و نیستم. دشمنی با هیچ گروه یا دسته‌ی سیاسی نیز نداشته و ندارم. زیرا كه اساسا با سیاست و سیاست‌بازی بیگانه‌ام. هزینه‌ی زندگیم از درآمد شخصی می‌گذرد و وام‌دار هیچ بنی‌بشری نیستم. علقه‌أی بحمدالله در این دنیا نداشته، چیزی هم برای از دست دادن ندارم. اما اگر قرار باشد عده‌أی خود حق‌بین برایم شمشیر برهنه بكشند تا مرا وادار به اجرای خواسته‌های نامعقول خود كنند، مطمئن باشند كه آن زمان دیگر سكوت نكرده هیچ خط قرمزی را هم نخواهم شناخت.

بنده زیر بار حرف زور و غیر منطقی نخواهم رفت و از بیان عقاید خویش دست بر نخواهم داشت. كتب مقدس تورات و زبور را نابود نكرده و چنانچه كسی بخواهد برای نابود كردنش دست دراز كند، دستش را خواهم شكست. نگارش كتاب مقدس انجیل را هم متوقف نكرده، چنانچه زنده باشم كتاب اوستا را هم خوشنویسی خواهم كرد. از مرگ نیز هراسی به دل ندارم. شرم كنید و دین خداوند را بیش از این به بازی نگیرید، در غیر این صورت قهر خداوند را خواهید چشید و آن زمان برای پشیمانی بسیار دیر است.

اگر شما مسلمانید؟! بارها گفته‌ام، بنده از این مسلمانی تبری می‌جویم.

در اینجا مجددا سخنم را تكرار می‌كنم و بر آن عقیده‌مندم كه: أی یهودی، أی مسیحی، أی مسلمان، أی زرتشتی، أی بودایی، أی بهایی، أی بی‌دین، دوستت دارم و برای زندگیت ارزش قایلم. بگذار این كلام بر هر خشك‌مغزی كه می‌خواهد گران آید.

خداوند همه ما را به راه راست هدایت كند و توفیق دوست داشتن و عشق‌ورزیدن به انسانها، بدون در نظر گرفتن عقیده و دینش را عنایت فرماید.

والسلام علی من اتبع الهدی

ایران – تهران

عبدالحمید معصومی تهرانی

فهرست