بدون شک یکی از اصلیترین وظایف و مسئولیتهای امام ، حکومت کردن بر مردم است.
وهمچنین بدون شک هیچ کس حق حکومت کردن بر مردم حتی در امور شخصی وامورغیردینی را نداشته و ندارد ، مگر اینکه یا تمام مردم بالاتفاق آن حاکم را بپذیرند ، یا اینکه حاکم توسط خداوند ولو با واسطه انتخاب شود.
و غیر از این دو راه ، راه مشروع دیگری وجود ندارد. چه اینکه ، اکثریت مردم یا بزرگان اگر حاکمی را انتخاب بنمایند نمی توانند اقلیت را مجبور کنند تا از حاکمی که منصوب توسط اکثریت است ، تبعیت کنند. اکثریت چنین حقی ندارند مگر اینکه دستور شرعی خاصی در این زمینه وجود داشته باشد که باز می شود منصوب از ناحیه خداوند.
حالا … چون در مقام عمل اتفاق نظر تمام مردم بر روی یک حاکم ( بر روی یک شخصی ) ممکن نیست یعنی عملا اتفاق نمی افتد که تمام مردم از حاکمیت یک نفر راضی باشند (که تاریخ هم ثابت کرده است)، لذا تنها راه عملی منحصر میشود در انتخاب از طرف خداوند ، یعنی این فقط خداست که میتواند حاکم را انتخاب کند و این از نظر ما میشود یک انتخاب مشروع ، و راه دوم هم (یعنی اتفاق جمیع مردم) ، همانطور که بیان شد ، گرچه محال عقلی نیست اما عملا شدنی نیست.
پس تنها راه عملی، فعلی شدن حکومت یک حاکم مشروع وقانونی ، منصوب شدن از ناحیه خداوند میباشد، لذا ما می گوییم در جمهوری اسلامی رأی اکثریت مردم بدون امضاء ولی فقیه (که منصوب بنحو عام از ناحیه امام معصوم«ع» است) مشروعیت ندارد.
شما هم سوال دارید؟
همین حالا سوالت رو بپرس تا جوابش رو برات بفرستیم و داخل سایت هم نمایش بدیم.